+34
เคยสงสัยไหมว่า... ทำไมข่าวการเปรยขายที่ดิน 1 หมื่นล้านบาทของ 'สวนสยาม' ถึงได้สะเทือนหัวใจคนวัย 30+ ได้รุนแรงขนาดนี้?
ประโยคสั้นๆ แต่หนักแน่นของคุณไชยวัฒน์ สะท้อนความจริงอันเจ็บปวด ทว่า สิ่งที่ชายชราวัย 90 ปีพูดถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลับไม่ใช่ตัวเลขความสูญเสียของตัวเอง แต่คือความเป็นอยู่ของพนักงานและคนงานกว่า 300–400 ชีวิตที่กำลังลงแรงช่วยกันขัดล้างโคลนทั้งวันทั้งคืนสำหรับคนวัยทำงานที่กำลังเป็นเสาหลักของครอบครัว เราย่อมเข้าใจดีว่า ตัวเลข 400 ชีวิตนั้นหมายถึงปากท้องของอีกหลายร้อยครอบครัวที่อยู่ข้างหลัง หากฟางเส้นนี้ขาดลง ไม่ใช่แค่สวนสนุกที่ปิดตัว แต่คือวิถีชีวิตของแรงงานท้องถิ่นที่ต้องพังทลายลงไปด้วยเมื่อการประคองธุรกิจเดินมาถึงทางตัน ท่ามกลางภาระหนี้สินเดิมและการลงทุนปรับปรุงโซนใหม่อย่าง Bangkok World ข้อเสนอที่สร้างแรงกระเพื่อมทั่วสังคมจึงเกิดขึ้น — การประกาศพร้อมขายที่ดินผืนใหญ่ 1 หมื่นล้านบาท พร้อมยกเครื่องเล่นทั้งหมดให้ฟรีแก่ผู้ที่สนใจการที่ผู้ก่อตั้งเปิดประเด็นถึงภาครัฐและผู้นำประเทศ ไม่ใช่เพียงการเรียกร้องขอเงินช่วยเหลือแบบเฉพาะหน้า แต่มันกำลังเปิดแผลใหญ่เชิงนโยบายว่า "เมืองหลวงของเรามองเห็นคุณค่าของพื้นที่นันทนาการและสวนสนุกขนาดใหญ่มากน้อยแค่ไหน?
"ในหลายประเทศ สวนสนุกขนาดใหญ่และพื้นที่สันทนาการของประชาชนได้รับการมองเป็น "โครงสร้างพื้นฐานทางสังคม" ที่ช่วยสร้างสุขภาพจิตที่ดี เสริมสร้างความสุขของสถาบันครอบครัว และเป็นฟันเฟืองกระตุ้นการท่องเที่ยวแต่สำหรับบ้านเรา เมื่อเกิดภัยพิบัติ ภาระกลับตกอยู่บนบ่าของเอกชนเกือบ 100% จนเกิดคำถามว่า หากรัฐมองเห็นที่ดินผืนนี้เป็นเพียงอสังหาริมทรัพย์เพื่อการพาณิชย์ เมืองกรุงเทพฯ จะเหลือพื้นที่สีเขียวและความสุขสำหรับครอบครัวชนชั้นกลางและแรงงานอีกกี่แห่ง?
หลายคนที่อ่านข่าวนี้อาจยอมรับตรงๆ ว่า ไม่ได้ก้าวขาเข้าไปเที่ยวสวนสยามมานานหลายปีแล้ว ภาพจำในวัยเด็กที่เคยตื่นเต้นกับสไลเดอร์สายรุ้ง รถไฟเหาะตีลังกา หรือการนอนลอยคอบนคลื่นยักษ์ อาจเลือนรางไปตามวัยและภาระหน้าที่การงานแต่วันนี้ เมื่อเราโตเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องพาลูกหลานไปมองหาพื้นที่ทำกิจกรรมวันหยุด เราเริ่มตระหนักว่า กรุงเทพฯ กำลังเต็มไปด้วยห้างสรรพสินค้าและคอนโดมิเนียม แต่กลับมีพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่ที่เข้าถึงได้ง่ายลดน้อยลงทุกทีหากสวนสยามต้องเปลี่ยนมือ หรือกลายเป็นโครงการอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ปิดทึบ สิ่งที่เราสูญเสียไปจะไม่ใช่แค่ประวัติศาสตร์ 50 ปีของผู้บุกเบิกคนหนึ่ง แต่คือการสูญเสีย "พื้นที่ความทรงจำร่วม" ที่เชื่อมโยงคน 3 ชั่วอายุคนเข้าไว้ด้วยกันอย่างไม่มีวันเรียกกลับคืนมาได้ท่ามกลางวิกฤต ยังมีแสงสว่างของการร่วมมือ หากมองไปข้างหน้า นี่อาจไม่ใช่เวลาของการปล่อยให้ผู้บุกเบิกวัย 90 ปีต้องแบกรับปัญหาเพียงลำพัง และไม่ใช่เวลาของการตัดพ้อโชคชะตา
Please follow us on Google to support usน้ำท่วม แลนด์มาร์ค ทะเลกรุงเทพ