ความรักของคนไม่ว่าจะในยุคไหน ก็มักจะเจอรักแบบ “รักแท้แพ้ระยะทาง” เราลองมาทำความเข้าใจสาเหตุของรักที่จืดจาง คนดังนั่งเขียน โดย ครูเคท
ตามคำกล่าวโบราณที่มีคนว่าไว้ ซึ่งไม่ได้เป็นจริงอย่างนี้ทุกเคสเสมอไป เราลองมาทำความเข้าใจสาเหตุของรักที่จืดจางเพราะไม่ได้เจอกันนานดีกว่าคู่ที่มีรักแท้ที่มีความผูกพันทางใจอย่างลึกซึ้ง แม้จะอยู่ห่างกันแค่ไหน ก็ไม่มีอะไรจะมาแยกใจที่มั่นคงต่อกันออกจากกันได้ แต่คู่รักในยุคนี้ ส่วนใหญ่รักเพราะไม่มีใคร อยากมีใครสักคนที่ทำให้เรารู้สึกดี อยากมีใครสักคนที่จะเข้ามาเติมเต็มส่วนที่เราขาดไป รักอย่างนี้สิน่ากลัว เพราะคนที่ขาด เมื่อพบว่าสิ่งที่ถูกเติมเต็มมันยังไม่ใช่...
รักที่จะยืนยาวควรเป็นรักที่ทั้งสองฝ่ายเต็มแล้วทั้งคู่ ไม่ต้องการอะไรจากอีกฝ่ายเพื่อความสุขของตัวเอง คนที่เต็มแล้วคือคนที่รู้จักคุณค่าในตัวเองดี รู้ความสามารถของตัวเอง ไม่ดูถูกตัวเองเคารพตัวเองและผู้อื่น เข้าใจถึงพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองและของคนรัก มีความเมตตาต่อตัวเองและผู้อื่นเสมอ คนที่เต็มแล้ว จึงจะมีความรักความเมตตาที่บริสุทธิ์ที่พร้อมจะผู้อื่นโดยไม่คาดหวังว่าคนอื่นจะต้องเห็นคุณค่า ตัวอย่างความรักที่มีแต่ให้อย่างนี้เช่น ความรักของพ่อแม่ที่มีต่อลูก รักของในหลวง ร.